İvan Denisoviç'in Yaşamında Bir Gün

'İvan Denisoviç'in Yaşamında Bir Gün' okuyorum  ( Soljenitsin'in kitabı )



oyle bir gün ki;

hava -27 derece,  kar,  bozkırın ortası,  inşaat işleri yapıyorlar, keçe ayakkabılarından,

yüzlerinde boş kalan ufak bir alandan soğuk içlerine işliyor. elleri ellikliklerinin içinde donuyor.

yedikleri 200gr ekmek ve lapa en değerli şeylerinden, 

diyor  ki ' ceza kampında bir şey yediğinde en ufak kırıntıyı ağzında 10 dakika döndürür, çiğnersin,

eskiden nasıl öyle hızlı ve çok yerdik, inanamıyorum....'

olur da tüm yapılacaklar arasında 5 dakika kendilerine kalırsa günün en güzel anı oluyor.



burda bu kamplardan biri ile ilgili bir yazı var, yazarın da bu isimli bir kitabı daha var;

https://www.rferl.org/a/stalin-era-gulag-prison-camps/24775091.html



bu arada yazarın hayatına baktığımda gayette kendi anılarını anlattığını gördüm,

kendisi de  8 sene bu ceza kamplarında çalışmış ve birebir kendi deneyimlerini anlatmış.

adamın ömrü hapishane ve sınır dışı edilmelerle geçmiş,

nobel ödülü aldığında ancak 4 sene sonra teslim alabilmiş.

tam bir yay burcu muhalifi yine, benzerleri ; aziz nesin , woodly allen

amerika'ya gittiğinde nedense liboş tavırlar içerisine girmiş ve kapitalciler komunizm'in

kötü taraflarını abartabilmek için bu beyefendin beyanatlarından fazlaca faydanlanmış.





2 haftadır gözüm seğiriyor,

aynaya baktığımda görüyorum atan kısmı... durmuyor meret

edirne'nin kavak ağaçlarının polenleri ile yaşayanlarının burnuna tüğ doldurduğu zamanlar,

dandelion tipli polenler her yerdeler.



köpekleri çözemiyorum

hiç bakmadığım için

bazen bir anda öfkeli havlayıveriyorlar

bütün gün beraber gezdiğim beslediği köpekler

korkutuyorlar insanı



cryptic love   dinliyorum.